[marekk]

USTAWA

z dnia……………..

o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.



Art. 1.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. ___________________) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 870 uchyla się § 2;
2) w art. 872 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Jeżeli nabywca nie uiści w terminie sumy przypadającej do zapłaty natychmiast przy udzieleniu przybicia, komornik wznowi niezwłocznie przetarg tych samych ruchomości, rozpoczynając od ceny wywołania, przy czym opieszały nabywca nie może nadal uczestniczyć w licytacji oraz licytacji elektronicznej. W razie niezapłacenia w terminie reszty ceny płatnej dnia następnego po licytacji, będzie wyznaczona ponowna licytacja na warunkach pierwszej.”;
3) w Tytule II, Dziale I po rozdziale 2 dodaje się rozdział 3 w brzmieniu:

„Rozdział 3. Sprzedaż rzeczy ruchomej w drodze licytacji elektronicznej

Art. 8791 . § 1. Komornik, na wniosek wierzyciela lub dłużnika, przystępuje do sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji prowadzonej za pomocą sieci Internet (licytacja elektroniczna) wydając postanowienie o sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji elektronicznej.
§ 2. Na postanowienie komornika, o którym mowa w § 1 skarga nie przysługuje.
§ 3. Przepisy Rozdziału II stosuje się odpowiednio z wyjątkiem art. 870 § 1.

Art. 8792 . § 1. Komornik wydając postanowienie, o którym mowa w art. 8791 § 1 informuje strony o:
1) terminie rozpoczęcia i zamknięcia licytacji elektronicznej, przy czym czas jej trwania nie może przekraczać siedmiu dni;
2) adresie strony internetowej, na której zostanie przeprowadzona licytacja elektroniczna,
- przekazując jednocześnie informacje niezbędne do śledzenia przebiegu licytacji elektronicznej.
§ 2. Przy wyborze strony internetowej, na której zostanie przeprowadzona licytacja elektroniczna komornik ma na względzie umożliwienie wzięcia udziału w licytacji elektronicznej jak największej liczby uczestników.

Art. 8793. W przypadku niedojścia do skutku licytacji elektronicznej w pierwszym terminie, komornik przeprowadza licytację elektroniczną w drugim terminie licytacyjnym. Art. 8792 stosuje się.

Art. 8794.
§ 1. Udział w licytacji elektronicznej mogą wziąć uczestnicy, którzy ujawnią komornikowi swoje imię, nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres.
§ 2. Wymóg określony w § 1 uważa się za spełniony, jeśli uczestnik licytacji posiada na stronie internetowej, na której organizowana jest licytacja elektroniczna, konto w którym podano dane określone w § 1, a komornik ma możliwość wglądu w nie.
§ 3. Uczestnik licytacji elektronicznej zobowiązany jest do podania komornikowi adresu elektronicznej skrzynki pocztowej przeznaczonej do kontaktowania się komornikiem lub wskazać, że tą funkcję pełni konto, o którym mowa w § 2.

Art. 8795. § 1. Komornik udziela przybicia nabywcy, który do chwili zamknięcia licytacji zaoferował najwyższą cenę.
§ 2. Udzielenie przybicia można zaskarżyć tylko w przypadku naruszenia przepisów o najniższej cenie nabycia oraz o publicznym charakterze przetargu.
§ 3. Komornik informuje nabywcę o udzieleniu mu przybicia przesyłając na elektroniczną skrzynkę pocztową lub konto wskazane stosownie do art. 8794 § 3 informację o udzieleniu przybicia, zawierającą w szczególności numer rachunku bankowego na który należy dokonać wpłaty zaoferowanej ceny oraz pouczenie o treści art. 872 § 1 - 3 a także o braku możliwości uczestniczenia w dalszych licytacjach z ruchomości, za które nie została uiszczona w terminie cena.

Art. 8796. § 1. Nabywca jest obowiązany zapłacić cenę nie później niż w ciągu trzech dni od przekazania mu przez komornika informacji o udzieleniu mu przybicia.
§ 2. Za chwilę wpływu ceny uważa się chwilę uznania rachunku bankowego wskazanego przez komornika.

Art. 8797. Komornik może oddać przedmioty objęte licytacją elektroniczną pod dozór innej osoby lub na przechowanie do specjalistycznego przedsiębiorstwa zajmującego się tym rodzajem działalności, przy czym wynagrodzenie za przechowanie nie powinno odbiegać od przeciętnych cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości.

Art. 8798. W przypadku nie dojścia do skutku licytacji elektronicznej, w stosunku do przedmiotów nią objętych można przeprowadzić egzekucję zgodnie z przepisami Rozdziału 2.”;

4) w art. 895 po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu: „§ 11 Przepis § 1 nie wyłącza możliwości wyboru komornika na podstawie odrębnych przepisów.”;
5) w art. 921:
a) po § 1 dodaje się § 1 w brzmieniu: „§ 11 Przepis § 1 nie wyłącza możliwości wyboru komornika na podstawie odrębnych przepisów.”,
b) § 2 otrzymuje brzmienie: „§2. Z postępowaniem wszczętym na wniosek jednego wierzyciela połączone będą postępowania wszczęte na wniosek innych wierzycieli. W tym celu komornik, który rozpoczął egzekucję, o wszczęciu, a następnie o ukończeniu egzekucji zawiadomi komornika, do którego, stosownie do § 1, mogłaby należeć egzekucja.”;
6) po art. 949 dodaje się art. 9491 w brzmieniu: „Art. 949 1 Komornik przesyła dłużnikowi i wierzycielowi odpis protokołu opisu i oszacowania.”;
7) art. 950 otrzymuje brzmienie: „Art. 950. Termin do zaskarżenia opisu i oszacowania liczy się od dnia otrzymania odpisu protokołu opisu i oszacowania”;
8) w art. 955 po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu: „§ 4. Komornik zamieszcza obwieszczenie, o którym mowa w art. 953 § 1 również na stronie internetowej …………….” ;
9) art. 967 otrzymuje brzmienie: „Art. 967. Po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu komornik wzywa licytanta, który uzyskał przybicie (nabywcę), aby w ciągu dwóch tygodni od otrzymania wezwania złożył na wskazany przez niego rachunek cenę nabycia z potrąceniem rękojmi złożonej w gotówce. Na wniosek nabywcy komornik może oznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia, nieprzekraczający jednak miesiąca.”;
10) w art. 968 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Za zgodą wierzyciela, którego wierzytelność znajduje pokrycie w cenie nabycia, nabywca może tę wierzytelność zaliczyć na poczet ceny. Zgoda wierzyciela powinna być stwierdzona dokumentem z podpisem urzędowo poświadczonym lub wyrażona do protokołu sporządzonego przez komornika nie później niż w terminie, w którym nabywca ma obowiązek uiścić cenę nabycia.”;
11) w art. 969 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny, traci rękojmię, a skutki przybicia wygasają. Uiszczoną część ceny zwraca się. Następstwa te komornik stwierdza postanowieniem.”;
12) art. 972 otrzymuje brzmienie: „Art. 972. Licytacja odbywa się publicznie.”;
13) w art. 984 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Wniosek o przejęcie nieruchomości wierzyciel powinien złożyć komornikowi w ciągu tygodnia po licytacji, składając jednocześnie rękojmię, chyba że ustawa go od niej zwalnia.”;
14) uchyla się art. 986;
15) art. 987 otrzymuje brzmienie: „Art. 987. Po zamknięciu przetargu komornik wydaje postanowienie co do przybicia na rzecz licytanta, który zaofiarował najwyższą cenę, po wysłuchaniu tak jego, jak i obecnych uczestników.
16) w art. 988:
a) uchyla się § 1,
b) § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze prawomocnie rozstrzygnięte, komornik może wstrzymać wydanie postanowienia co do udzielenia przybicia.”,
c) po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu: „ § 3. Z ważnych przyczyn komornik może odroczyć wydanie postanowienia co do udzielenia przybicia najdalej na tydzień.”;
17) art. 989 otrzymuje brzmienie: „ Art. 989. Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do skutku drugiej licytacji, komornik udzieli przybicia na rzecz przejmującego nieruchomość po wysłuchaniu wnioskodawcy oraz uczestników, jeżeli stawią w terminie przez niego wyznaczonym.”;
18) art. 991 otrzymuje brzmienie: „Art. 991. § 1. Komornik odmówi przybicia z powodu naruszenia przepisów postępowania w toku licytacji, jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik przetargu .
§ 2. Komornik odmówi również przybicia, jeżeli postępowanie podlegało umorzeniu lub zawieszeniu albo jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że z tego powodu nie nastąpiło naruszenie jego praw albo że będąc na licytacji nie wystąpił ze skargą na to uchybienie.”;
19) art. 992 otrzymuje brzmienie: „Art. 992. W przypadku odmowy przybicia, komornik na wniosek wierzyciela wyznaczy ponowną licytację.”;
20) art. 996 otrzymuje brzmienie: „Art. 996. Postanowienie o przybiciu, doręcza się wierzycielowi, dłużnikowi, nabywcy i osobom, które w toku licytacji zaskarżyły czynności związane z udzielaniem przybicia, jako też zarządcy, który nie jest dłużnikiem, postanowienie zaś o odmowie przybicia - wierzycielowi, dłużnikowi i licytantowi, który zaofiarował najwyższą cenę, o ile nie były obecne przy ogłoszeniu postanowienia.”;
21) art. 997 otrzymuje brzmienie: „Art. 997. Skarga na postanowienie co do przybicia przysługuje dłużnikowi, wierzycielowi oraz uczestnikowi przetargu. Podstawą skargi może być wyłącznie naruszenie przepisów o publicznym charakterze przetargu, o najniższej cenie nabycia i o wyłączeniu od udziału w przetargu.”;
22) art. 1069 otrzymuje brzmienie: „Art. 1069. § 1. W wypadku gdy według przepisów szczególnych przysługuje współwłaścicielowi lub osobie trzeciej prawo pierwokupu nieruchomości rolnej wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, postanowienie o przybiciu po jego uprawomocnieniu się komornik doręcza uprawnionemu do wykonania prawa pierwokupu. W tym wypadku bieg terminu do wykonania przez nabywcę warunków licytacyjnych rozpoczyna się z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wykonania prawa pierwokupu.
§ 2. Jeżeli uprawniony wykona prawo pierwokupu, komornik uchyli postanowienie o przybiciu i udzieli przybicia na rzecz uprawnionego do wykonania prawa pierwokupu.”.

Art. 2. W ustawie z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. ______________) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W przypadku trzykrotnego bezskutecznego obwieszczenia, o wolnym stanowisku komornika w rewirze, w którym nie działa komornik, Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, znosi ten rewir i przyłącza go do obszaru właściwości jednego z sąsiednich rewirów. W razie zmiany okoliczności, jednakże nie wcześniej niż po upływie 2 lat Minister Sprawiedliwości uchyla zarządzenie o zniesieniu rewiru i dokonuje obwieszczenia o wolnym stanowisku komornika w trybie określonym w art. 11 ust. 2.
2) w art. 8:
a) uchyla się ust. 3,
b) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Wierzyciel ma prawo wyboru komornika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;
3) w art. 11:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Komornika powołuje Minister Sprawiedliwości w rewirze wskazanym we wniosku zainteresowanego.”,
b) po ust. 1 b dodaje się ust. 1 c w brzmieniu: „1c. Wniosek o powołanie składa się za pośrednictwem prezesa sądu apelacyjnego w którego obszarze właściwości położony jest rewir, którego dotyczy wniosek.”,
c) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku braku komornika w rewirze Minister Sprawiedliwości, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wskazuje rewir, w którym ma nastąpić powołanie, i prezesa sądu apelacyjnego, do którego w terminie jednego miesiąca od daty wskazanej w obwieszczeniu, należy składać wnioski o powołanie. W przypadku gdy brak komornika w rewirze powstał wskutek śmierci albo odwołania komornika, w obwieszczeniu należy tę okoliczność wskazać, wymienić imię, nazwisko, siedzibę i adres kancelarii zmarłego albo odwołanego komornika oraz zaznaczyć że osoba, która zostanie powołana na stanowisko komornika przejmie prowadzenie spraw dotychczas prowadzonych i niezakończonych przez tego komornika. ”,
d) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „Przed rozpatrzeniem wniosku o powołanie na stanowisko komornika Minister Sprawiedliwości może zwrócić się do izb komorniczych działających w obszarze właściwości sądu apelacyjnego właściwego dla miejsca położenia rewiru komorniczego o wyrażenie opinii w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż czternaście dni. Brak opinii nie wstrzymuje rozpoznania wniosku.”,
e) uchyla się ust. 5;
4) w art. 15b ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii prezesa właściwego sądu apelacyjnego, może przenieść komornika, za jego zgodą lub na jego wniosek, na stanowisko komornika w innym rewirze komorniczym, jeżeli przemawiają za tym potrzeby prawidłowego i sprawnego prowadzenia czynności, o których mowa w art. 2, lub uzasadniony interes komornika.”;
5) w art. 17 a:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Przy wykonywaniu czynności komornik jest obowiązany używać identyfikatora wydanego przez izbę komorniczą, której jest członkiem zawierającego jego imię i nazwisko, zdjęcie, określenie pełnionej funkcji i oznaczenie sądu rejonowego, przy którym działa. W przypadku zmiany przez komornika przynależności do izby komorniczej wydawany jest nowy identyfikator, dotychczasowy identyfikator komornik obowiązany jest zwrócić niezwłocznie po przyjęciu go w poczet członków innej izby komorniczej.”
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii izb komorniczych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór identyfikatora, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie konieczność zachowania odpowiedniej przejrzystości i czytelności danych oraz konieczność zabezpieczenia przed podrobieniem.”;
6) art. 17 b otrzymuje brzmienie: „ Art. 17 b. 1. Izby komornicze potwierdzają dane do weryfikacji podpisu elektronicznego używanego przez komornika w postępowaniu egzekucyjnym.
2. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii izb komorniczych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe czynności izb komorniczych umożliwiające komornikom prowadzenie egzekucji na podstawie elektronicznego tytułu wykonawczego oraz szczegółowe czynności komornika w egzekucji prowadzonej na podstawie elektronicznego tytułu wykonawczego, kierując się potrzebą przyśpieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w tym trybie.”;
7) w art. 21 ust. 2 i ust. 3 otrzymują brzmienie: „2. Dodatkowe zatrudnienie komornik może podjąć za zgodą prezesa właściwego sądu apelacyjnego i właściwej rady izby komorniczej.
3. O zamiarze podjęcia dodatkowego zajęcia komornik zawiadamia prezesa właściwego
sądu apelacyjnego i właściwą radę izby komorniczej. Prezes tego sądu w terminie tygodniowym może sprzeciwić się podjęciu tego zajęcia.”;
8) w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie: Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii izb komorniczych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”
9) art. 25 otrzymuje brzmienie: „Art. 25. Komornicy opłacają, na potrzeby organów izb komorniczych, których są członkami składki których wysokość i termin zapłaty ustalają izby komornicze.”;
10) w art. 27 a ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii izb komorniczych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy likwidacji kancelarii komorniczych, mając na względzie konieczność nadania sprawnego biegu sprawom pozostałym do załatwienia po zmarłym lub odwołanym komorniku.”;
11) w art. 29
a) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Wpis na listę aplikantów komorniczych następuje na podstawie uchwały rady izby komorniczej wskazanej w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 29d ust. 1 pkt 3. W uchwale tej rada izby komorniczej obowiązana jest wskazać komornika, w którego kancelarii aplikant komorniczy jest albo zostanie zatrudniony.
b) po ust. 9 dodaje się ust. 10 w brzmieniu: „10. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, program aplikacji, kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego i jednolitego przeprowadzenia aplikacji notarialnej.”;
12) w art. 29 a:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Siedziba komisji egzaminacyjnej mieści się w siedzibie wskazanego przez Ministra Sprawiedliwości sądu apelacyjnego.”,
b) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) dwaj przedstawiciele izb komorniczych,”,
c) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Obsługę techniczną i organizacyjną komisji egzaminacyjnych zapewnią sądy, przy których one są powołane.”;
13) w art. 29 b:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Minister Sprawiedliwości powołuje co 2 lata zespół do przygotowywania pytań na egzaminy konkursowy i komorniczy, składający się z pięciu osób, zwany dalej „zespołem egzaminacyjnym”. Dwaj członkowie zespołu egzaminacyjnego powoływani są spośród osób wskazanych przez izby komornicze.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „2. Rady izb komorniczych mogą zgłaszać zespołowi egzaminacyjnemu propozycje pytań egzaminacyjnych.”;
14) w art. 29 c ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Egzamin konkursowy przeprowadzają komisje egzaminacyjne raz w roku, w terminie wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości, nie później niż do dnia 30 września, równocześnie na obszarze całego kraju.”;
15) w art. 29 j:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Od uchwały odmawiającej dokonania wpisu zainteresowanemu służy odwołanie do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.”,
b) ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) w razie nierozpoznania przez Ministra Sprawiedliwości odwołania od uchwały rady izby komorniczej odmawiającej dokonania wpisu na listę aplikantów komorniczych w terminie określonym w ust. 2.”;
16) w art. 29 l ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii izb komorniczych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty rocznej wnoszonej przez aplikantów na pokrycie kosztów szkolenia, mając na względzie konieczność zapewnienia aplikantom odpowiednio wysokiego poziomu kształcenia oraz biorąc pod uwagę, że wysokość tej opłaty nie może być wyższa niż czterokrotność minimalnego wynagrodzenia.”;
17) w art. 31 g ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W terminie 7 dni od dnia sporządzenia protokołu przewodniczący komisji egzaminacyjnej doręcza odpisy protokołu Ministrowi Sprawiedliwości oraz właściwej izbie komorniczej.”;
18) w art. 31 h ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Niezwłocznie po przeprowadzeniu egzaminu komorniczego komisja egzaminacyjna, w drodze uchwały, ustala wyniki uzyskane przez zdających, wskazując liczbę punktów uzyskanych za całość egzaminu oraz za jego poszczególne części. Odpisy uchwały przewodniczący komisji egzaminacyjnej doręcza zdającym, właściwej izbie komorniczej oraz Ministrowi Sprawiedliwości.”;
19) w art. 31 i:
a) zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: „ Art. 31 i. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii izb komorniczych:”;
b) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) tryb i sposób działania zespołu egzaminacyjnego, zgłaszania propozycji pytań przez izby komornicze oraz przygotowywania pytań na egzaminy konkursowy i komorniczy, mając na względzie potrzebę obiektywnego sprawdzenia poziomu wiedzy osób egzaminowanych oraz konieczność zabezpieczenia pytań przed nieuprawnionym wglądem;”;
20) w art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. Komornik może zlecić asesorowi komorniczemu przeprowadzenie egzekucji w sprawach o świadczenie pieniężne oraz w sprawach o zabezpieczenie roszczenia pieniężnego, w obu przypadkach o wartości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej równowartość dwustukrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm.7)), stosowanego poczynając od drugiego kwartału roku przez okres pełnego roku, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem miesięcznym”;
21) w art. 37 b ust. 1 – 3 otrzymują brzmienie: „1. Akta spraw, w których postępowanie zostało zakończone, oraz zbędne urządzenia ewidencyjne przechowuje właściwa izba komornicza przez okres konieczny ze względu na rodzaj i charakter sprawy, terminy przedawnienia, interesy osób biorących udział w postępowaniu oraz znaczenie materiałów zawartych w aktach jako źródło informacji. Do przechowywania akt spraw i urządzeń ewidencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.
2. Kontrolę postępowania z aktami spraw i urządzeniami ewidencyjnymi przechowywanymi przez izby komornicze sprawują archiwa państwowe wskazane przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.
3. Po okresie przechowywania przez izbę komorniczą akta spraw oraz urządzenia ewidencyjne stanowiące materiały archiwalne przekazuje się do właściwych archiwów państwowych wskazanych, w drodze zarządzenia, przez prezesa sądu, przy którym działa komornik. Akta spraw oraz urządzenia ewidencyjne niestanowiące materiałów archiwalnych za zgodą dyrektora właściwego archiwum państwowego podlegają zniszczeniu.”;
22) w art. 65 ust. 1 i ust. 2 otrzymują brzmienie: „1. Izba komornicza sprawuje nadzór nad komornikami będącymi ich członkami niezależnie od nadzoru sprawowanego przez Ministra Sprawiedliwości i prezesów sądów.
2. Izba komornicza wyznacza komorników–wizytatorów spośród komorników, którzy są obowiązani dokonywać wizytacji w kancelariach danego okręgu. Wizytacja kancelarii powinna być przeprowadzona co najmniej raz w ciągu 3 lat.”;
23) w art. 66 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii izb komorniczych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę, że dane wskazywane w sprawozdaniu powinny stworzyć odpowiednie warunki do oceny stanu egzekucji w obszarze właściwości sądu apelacyjnego, w szczególności pod kątem sprawności i skuteczności egzekucji oraz występujących tendencji w zakresie ruchu spraw egzekucyjnych.”;
24) w art. 67:
a) uchyla się ust. 1,
b) ust. 2 – 4 otrzymują brzmienie: „2. Izba komornicza przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości uchwały i protokoły walnych zgromadzeń a także własne sprawozdanie roczne wraz z bilansem, w terminie dwóch tygodni od dnia ich otrzymania lub sporządzenia.
3. Minister Sprawiedliwości może zażądać, w razie potrzeby, od rady izby komorniczej również innych dokumentów niż określone w ust. 2.
4. Rada izby komorniczej przekazuje prezesowi właściwego sądu okręgowego odpisy protokołów wizytacji, wniosków i poleceń powizytacyjnych.”;
25) art. 69 otrzymuje brzmienie: „Art. 69. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii izb komorniczych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przepisy o biurowości i ewidencji operacji finansowych kancelarii komorniczych. W rozporządzeniu należy uwzględnić potrzeby szczegółowej ewidencji spraw prowadzonych w kancelarii, uwidocznienia przebiegu czynności, zapewnienia przejrzystości wpisów oraz odzwierciedlenia wszystkich operacji finansowych dokonywanych przez komornika, a także stwarzania możliwości kontroli poprawności dokonywanych operacji finansowych.”;
26) art. 70 otrzymuje brzmienie: „Art. 70. Polecenia i wnioski z wizytacji stanowią dla rad izb komorniczych materiał do obowiązkowego, stałego szkolenia komorników.”;
27) w art. 72 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3. Kary pieniężne są przekazywane na rzecz izby komorniczej, której członkiem jest komornik w stosunku do którego orzeczono karę pieniężną.”;
28) w art. 74 otrzymuje brzmienie: „1. Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego mogą złożyć Minister Sprawiedliwości, prezesi sądów, sędziowie-wizytatorzy, organy samorządu komorniczego, komornicy-wizytatorzy oraz rzecznicy dyscyplinarni.
2. Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego złożony przez Ministra Sprawiedliwości oraz rzecznika dyscyplinarnego wszczyna postępowanie dyscyplinarne.
3. Minister Sprawiedliwości, dla każdego okręgu apelacyjnego wybiera rzecznika dyscyplinarnego spośród kandydatów przedstawionych przez samorządy w danym okręgu apelacyjnym”;
29) art. 75 otrzymuje brzmienie: „ Art. 75. 1. Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych są powołane sądy dyscyplinarne:
1) sąd okręgowy;
2) sąd apelacyjny.
2. Sąd okręgowy rozpoznaje wszystkie sprawy, jako sąd pierwszej instancji.
3. Sąd apelacyjny rozpoznaje:
1) jako sąd drugiej instancji, sprawy rozpoznawane w pierwej instancji przez sąd okręgowy;
2) inne sprawy przewidziane przepisami.
4. Sądy dyscyplinarne orzekają w skaldzie trzyosobowym.
5. Skład sądu dyscyplinarnego wyznacza się w drodze losowania, z listy wszystkich sędziów danego sądu.
6. Od orzeczenia sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji przysługuje obwinionemu, rzecznikowi dyscyplinarnemu oraz Ministrowi Sprawiedliwości odwołanie do sądu dyscyplinarnego drugiej instancji w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Odwołanie wnosi się do sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji. Odwołanie powinno być przesłane w terminie 7 dni od dnia jego wpływu wraz z aktami do sądu dyscyplinarnego drugiej instancji.
7. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem wydane przez sąd dyscyplinarny drugiej instancji doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz radzie właściwego samorządu notarialnego.
8. Od orzeczenia wydanego przez sąd dyscyplinarny drugiej instancji przysługuje obwinionemu, rzecznikowi dyscyplinarnemu, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz radzie właściwego samorządu notarialnego kasacja do Sądu Najwyższego.”;
30) art. 78 otrzymuje brzmienie: „Art. 78. 1. Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach komornika, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub karne. Jeżeli przeciwko komornikowi prowadzone jest postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe, sąd dyscyplinarny zawiesza komornika w czynnościach.
2. Na postanowienie o zawieszeniu w czynnościach komornika przysługuje zażalenie.
3. Wniesienie zażalenia nie uchyla zawieszenia.
4. Zawieszenie w czynnościach ustaje z dniem prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego, chyba że:
1) sąd dyscyplinarny uchylił je wcześniej;
2) prawomocnie orzeczona została kara wymieniona w art. 72 ust. 1 pkt 4.
5. W czasie zawieszenia w czynnościach komornika zawiesza się z mocy prawa wszelkie funkcje pełnione przez niego w samorządzie komorniczym.
6. Wykonanie orzeczenia sądu dyscyplinarnego należy do:
1) Ministra Sprawiedliwości – w przypadku kary, o której mowa w art. 72 ust 1 pkt 4;
2) rady właściwego samorządu komorniczego – w przypadku innej kary, niż określona w pkt 1.”;
31) art. 79 otrzymuje brzmienie:
„Art. 79. 1. Komornicy tworzą izby komornicze.
2. Izby komornicze posiadają osobowość prawną.
3. Izby komornicze mogą być tworzone przez co najmniej ……. komorników prowadzących kancelarie w okręgu tego samego sądu apelacyjnego.
4. Siedzibą izby komorniczej jest siedziba sądu apelacyjnego.
5. Komornicy są obowiązani należeć do jednej z izb komorniczych, na zasadach określonych w ust. 3.
6. Z chwilą podjęcia uchwały o przyjęciu komornika do izby komorniczej, jego członkostwo w izbie komorniczej, do której poprzednio należał wygasa.
7. Izba komornicza nie może odmówić przyjęcia komornika który prowadzi kancelarię w okręgu sądu apelacyjnego, w którym działa ten samorząd i złożył wniosek o przyjęcie go do tego samorządu.”;
32) po art. 79 dodaje się art. 79a – f w brzmieniu:
„Art. 79a. 1. Minister Sprawiedliwości prowadzi rejestr izb komorniczych, zwany dalej rejestrem.
2. Minister Sprawiedliwości dokonuje wpisu do rejestru na wniosek izby komorniczej w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o wpis do rejestru.
3. Wniosek o wpis do rejestru zawiera:
1) oznaczenie izby komorniczej, jej siedzibę i adres;
2) wykaz komorników będących członkami izby komorniczej;
3) datę utworzenia izby komorniczej.
4. Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wpis do rejestru, kierując się potrzebą ujednolicenia formy wniosku i ułatwienia jego przekazywania oraz zidentyfikowania izb komorniczych.
5. Do wniosku o wpis do rejestru oraz do wniosku o zmianę wpisu do rejestru stosuje się odpowiednio art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 79b. 1. Minister Sprawiedliwości prowadzi rejestr w postaci bazy danych zapisanej na informatycznych nośnikach danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565, z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501 oraz z 2008 r. Nr 127, poz. 817).
2. Minister Sprawiedliwości archiwizuje i przechowuje dane wpisane do rejestru.
3. Rejestr zawiera dane, o których mowa w art. 53n ust. 3.
Art. 79c. Minister Sprawiedliwości odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru w przypadku, gdy wniosek o wpis do rejestru nie spełnia warunków, o których mowa w art. 79a ust 3.
Art. 79d. Izba komornicza może rozpocząć swoją działalność po wpisaniu jej do rejestru.
Art. 79e. 1. Izba komornicza jest obowiązana złożyć Ministrowi Sprawiedliwości wniosek o zmianę danych w rejestrze, w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana tych danych.
2. Wniosek zawiera:
1) oznaczenie izby komorniczej, jej siedzibę i adres;
2) dane, które uległy zmianie.
Art. 79f. Minister Sprawiedliwości dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia izby komorniczej z rejestru w przypadku gdy izba komornicza spełniać warunek, o którym mowa w art. 79 ust. 1.”;
33) uchyla się art. 80 – 86;
34) w art. 88 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Nadzwyczajne walne zgromadzenie komorników izby komorniczej zwoływane jest na wniosek co najmniej 1/5 komorników izby komorniczej.”;
35) w art. 89 w ust. 1 uchyla się pkt 2;
36) w art. 91 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Rada izby komorniczej na posiedzeniu dokonuje podziału czynności między swoich członków, jak również uchwala regulamin swojej pracy. Dokumenty te rada doręcza wszystkim komornikom izby komorniczej.”;
37) w art. 93 uchyla się ust. 3.

Art. 3. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy:
1) izby komornicze, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 1, zwane dalej „izbami komorniczymi”, stają się samorządami notarialnymi w rozumieniu niniejszej ustawy;
2) mienie, w tym nieruchomości, należności i zobowiązania, w tym nieściągnięte należności i nieuregulowane zobowiązania izb komorniczych stają się mieniem, należnościami i zobowiązaniami samorządów komorniczych;
3) umowy zawarte przez izby komornicze zachowują moc do czasu ich wygaśnięcia, z tym że wynikające z tych umów prawa i obowiązki izb notarialnych stają się prawami i obowiązkami samorządów komorniczych.
2. Przekazanie mienia izb komorniczych na rzecz samorządów komorniczych następuje na podstawie protokołu zdawczo – odbiorczego.

Art. 4. Do spraw wszczętych, na postawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a nie zakończonych decyzją stateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że uprawnienia i kompetencje dotychczasowych sądów dyscyplinarnych przejmują odpowiednio właściwe sądy okręgowe i sądy apelacyjne oraz rzecznicy dyscyplinarni powołani na podstawie niniejszej ustawy.

Art. 5. 1. Po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy:
1) komisja dyscyplinarna powołana przez Krajową Radę Komorniczą przekaże właściwym sądom okręgowym akta spraw w prowadzonych przed nimi sprawach dyscyplinarnych;
2) sądy okręgowe – sądy pracy i ubezpieczeń społecznych przekażą właściwym sądom apelacyjnym akta spraw w prowadzonych przed nim sprawach dyscyplinarnych;
2. Przekazanie akt spraw następuje na podstawie protokołu zdawczo – odbiorczego zawierającego:
1) wykaz spraw przekazanych, wszczętych i niezakończonych;
2) wykaz przekazanych dokumentów.


Art. 6. 1. Przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie rad izb komorniczych, wybrani na podstawie dotychczasowych przepisów pełnią swoje funkcje do dnia wyboru organów samorządu komorniczego na podstawie przepisów niniejszej ustawy.
2. Z dniem wyboru, o którym mowa w ust. 1:
1) wygasają akty powołania przewodniczącego i wiceprzewodniczącego rad izb komorniczych;
2) ulegają rozwiązaniu rady izb komorniczych

Art. 7. 1. Izby komornicze uważa się za wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 79 a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
2. Minister Sprawiedliwości niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy dokona wpisu izb komorniczych do rejestru, o którym mowa w ust. 1.

Art. 8. 1. Aplikacja komornicza rozpoczęta przed dniem wejścia w życie ustawy jest kontynuowana na podstawie jej przepisów, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Aplikacja komornicza, o której mowa w ust. 1, jest prowadzona na podstawie programu ustalonego na podstawie dotychczasowych przepisów.

Art. 9. 1. Likwiduje się z dniem wejścia w życie ustawy Krajową Radę Komorniczą.
2. Zadania Krajowej Rady Komorniczej przejmują samorządy komornicze.

Art. 10. 1. Minister Sprawiedliwości powołuje, w drodze zarządzenia, likwidatora Krajowej Rady Komornicze i nadzoruje jego działalność.
2. Likwidator sporządza bilans zamknięcia na dzień wejścia w życie ustawy.
3. Likwidator przejmuje kompetencje organów Krajowej Rady Komorniczej.

Art. 11. 1. Zobowiązania Krajowej Rady Komorniczej są pokrywane ze środków pieniężnych uzyskanych z mienia Krajowej Rady Komorniczej.
2. Pozostałe środki pieniężne uzyskane z mienia Krajowej Rady Komorniczej są przekazywane w równych częściach samorządom notarialnym, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1.

Art. 11. Umowy i porozumienia zawarte przez Krajową Radę Komorniczą wygasają z dniem wejścia w życie ustawy.


Art. 12 . Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 10, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

[marekk]

UZASADNIENIE DO PROJEKTU USTAWY O ZMIANIE USTAWY KODEKS POSTĘPOWANIA CYWILNEGO I USTAWY O KOMORNIKACH SĄDOWYCH I EGZEKUCJI.


Projekt ma na celu wprowadzenie do procesowych i ustrojowych przepisów regulujących postępowanie egzekucyjne rozwiązań, mających z jednej strony przyśpieszyć postępowanie egzekucyjne i umożliwić wyegzekwowanie możliwie największej kwoty, a z drugiej strony wprowadzić regulacje dające gwarancje przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego bez rażącego naruszenia interesów dłużnika.
W części poświęconej zmianom w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji (dalej Ustawa) projekt stanowi rozwinięcie założeń, jakie legły u podstaw obszernej nowelizacji Ustawy dokonanej w 2007 r., do tych założeń należy m.in.:
1) umożliwienie wyboru komornika na terenie całego kraju również w przypadku egzekucji z nieruchomości;
2) ugruntowanie zerwania z zasadą „jeden komornik – jeden rewir”, poprzez zrezygnowanie z wymogu określania przez Ministra Sprawiedliwości ilości etatów komorniczych w danym rewirze;
3) zwiększenie kompetencji asesorów sądowych poprzez zwiększenie wysokości kwoty, którą mogą egzekwować oraz przyznanie im prawa prowadzenia egzekucji z nieruchomości.

Podstawowe zmiany w przepisach ustrojowych, umacniające zasady konkurencji między komornikami, wymagają wprowadzenia rzeczywistych instrumentów pozwalających na sprawne przeprowadzenie egzekucji. Z drugiej strony projekt zakłada wprowadzenie instrumentów chroniących dłużnika przed występującymi w praktyce naruszeniami jego podstawowych interesów. Zdaniem twórców projektu interesem dłużnika, którego ochronę należy zwiększyć w postępowaniu egzekucyjnym jest uniemożliwienie sprzedaży jego majątku za rażącą niską cenę. Aby zapobiec takim sytuacjom zaproponowano m.in. wprowadzenie licytacji elektronicznej, obowiązek zamieszczania na stronie internetowej ogłoszenia o licytacji nieruchomości czy też wprowadzenie obowiązku przekazywania dłużnikowi odpisu protokołu opisu i oszacowania nieruchomości.


Szczególną uwagę należy poświęcić propozycji radykalnych zmian w egzekucji z nieruchomości. Projekt zakłada, że jeden z etapów postępowania – przetarg będzie prowadzony wyłącznie przez komornika, który wyda m.in. postanowienie w sprawie przybicia (postanowienie ws. przysądzenia własności nadal będzie wydawał sąd). Warto zwrócić uwagę, na fakt, że prawie polskim obowiązują podobne regulacje, w których rola sądu została ograniczona czy wręcz wyłączona – w uproszczonej egzekucji z nieruchomości (uregulowanej w Dziale VIIa KPC) sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności na podstawie protokołu sporządzonego przez komornika i akt sprawy, z kolei zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wszelkich czynności związanych z egzekucją dokonują organy państwowe, bez udziału sądów. Projekt nie wpłynie na ograniczenie praw stron w postępowaniu – służyć ma temu wprowadzenie instrumentów służących dostępności informacji o licytacji, jak również obowiązek informowania stron o dokonanym oszacowaniu.
Uzasadnienie szczegółowe:
1) propozycja uchylenia art. 870 § 2 ma na celu ograniczenie przewlekłości egzekucji poprzez wnoszenie licznych środków odwoławczych (skarga na czynności komornika, zażalenie);
2) zmiana art. 872 § 2 wynika z wprowadzenia do systemu egzekucji tzw. licytacji elektronicznej;
3) dodanie rozdziału 3 „Licytacja elektroniczna” stanowi wyraz konieczności wprowadzenia do procedury nowoczesnych rozwiązań, umożliwiających wykorzystanie nowoczesnej techniki (sieć internet) w celu powiększenia kręgu potencjalnych nabywców licytowanych rzeczy ruchomej. Zgodnie z proponowanym art. 8791 § 1 komornik przystępuje do sprzedaży w drodze licytacji elektronicznej na wniosek wierzyciela lub dłużnika. Jako, że taka licytacja nie wprowadza zagrożenia dla interesów żadnej ze stron postępowania, na postanowienie komornika nie przysługują środki odwoławcze. Licytacja elektroniczna, ze względu na anonimowość jej uczestników oraz względy technologiczne nie może zostać uregulowana w sposób identyczny jak licytacja prowadzona na zasadach „ogólnych”. Znalazło to odbicie w przepisach regulujących zasady zaskarżenia udzielenia przybicia, które można zaskarżyć jedynie w razie naruszenia przepisów o publicznym charakterze przetargu oraz o najniższej cenie przybicia;
4) zmiana art. art. 895 oraz art. 921 wynika z propozycji umożliwienia wyboru komornika w egzekucji prowadzonej ze wszelkich składników majątku dłużnika;
5) dodanie nowego art. 9491 ma na celu wprowadzenie przejrzystych zasad informowania dłużnika i wierzyciela o dokonanym oszacowaniu. Zapobiegnie to sytuacjom, w którym strony nie były informowane o wysokości dokonanego oszacowania;
6) nowa regulacja art. 950 wiąże się z wprowadzeniem art. 9491, co z jednej strony umożliwi weryfikację przed sądem dokonanego oszacowania, a z drugiej strony wpłynie na ograniczenie możliwości przedłużenia postępowania, poprzez wnoszenie zażalenia od postanowienia sądu. Proponowane brzmienie przepisu ( w zw. z art. 9491) z jednej strony gwarantuje dłużnikowi możliwość ochrony swoich praw, a z drugiej strony zapobiega nieuzasadnionemu przedłużaniu postępowania;
7) zmiana art. 955, poprzez dodanie do niego nowego § 4 ma na celu urzeczywistnienie zasady jawności i powszechnego dostępu do prowadzonych przetargów. Wprowadzenie obowiązku zamieszczania informacji o przetargu na stronie internetowej umożliwi dotarcie z informacją o przetargu do możliwie największej liczby potencjalnych nabywców, co pozytywnie wpłynie na ceny uzyskiwane podczas przetargu;
8) zmiana art. 967, art. 968 § 2, art. 969 § 1, art. 972, art. 984 § 2, art. 986, art. 987, art. 988, art. 989, art. 991, art. 992, art. 996, art. 997, art. 1069 wynika z wprowadzenia zasady, zgodnie z którą przetarg (licytację) przeprowadza komornik, który podejmuje wszelkie czynności związane z egzekucją na tym etapie ( w tym m.in. wydaje postanowienia ws. przybicia) z wyłączeniem wydawania postanowień w sprawie zarządu nad zajętą nieruchomością.

Uzasadnienie propozycji zmian w zakresie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.

1) zmiana art. 7 ust. 4 wynika z odejścia od wymogu ustalania przez Ministra Sprawiedliwości ilości komorników w rewirze. Proponowane brzmienie art. 7 ust. 4 ma na celu uregulowanie sytuacji, w której w danym rewirze nie działa żaden komornik;
2) zmiana art. 8 i art. 11 ma na celu wprowadzenie zasad konkurencji między komornikami, których liczba w rewirze nie będzie uzależniona od decyzji organów administracji państwowej, co przyczyni się do zwiększenia efektywności egzekucji;
3) zmiana art. 15 b ust. 1 wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych, w związku z czym zwracanie się o opinię do kilku samorządów działających w danym rewirze mogłoby niepotrzebnie wydłużyć czas potrzebny na przeniesienie komornika;
4) zmiana art. 17 a wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych;
5) zmiana art. 17 b wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych;
6) zmiana art. 21 wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych;
7) zmiana art. 24 wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych;
8) zmiana art. 25 wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych;
9) zmiana art. 27a wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych;
10) zmiana art. 29 wynika z wprowadzenia możliwości funkcjonowania kilku samorządów komorniczych oraz umożliwienia kandydatom do zawodu komornika wskazywania izby komorniczej, w której zamierzają odbywać aplikację;
11) zmiana art. 29 a wynika z konieczności zapewnienia odpowiedniej siedziby dla komisji egzaminacyjnej. Ze względu na możliwe problemy ze wskazaniem izby komorniczej, która powinna zapewnić warunki działania komisji egzaminacyjnej zasadne jest aby czyniły to sądy, przy których komisje egzaminacyjne zostały powołane;
12) zmiana art. 29 c ma na celu usunięcie ew. wątpliwości co do faktu iż egzaminy przeprowadzane są przez komisje egzaminacyjne funkcjonujące przy sądach;
13) zmiana art. 29 j wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej i konieczności wskazania organu II instancji;
14) zmiana art. 29 l wynika z faktu zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
15) zmiana art. 31 g wynika z faktu zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
16) zmiana art. 31 h wynika z faktu zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
17) zmiana zdania wstępnego w art. 31 i wynika z faktu nieniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
18) propozycja zmiany art. 33 ma na celu zwiększenie kwot, jakie mogą być egzekwowane przez asesorów komorniczych. Oprócz oczywistego wpływu na jakoś i szybkość postępowania egzekucyjnego, regulacja ta będzie mobilizowała komorników do zatrudniania większej liczby asesorów komorniczych, gdyż będą mieli oni znacznie większe kompetencje niż dotychczas;
19) zmiana art. 37 b wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej, jej zadania w tym zakresie przejęły właściwe samorządy komornicze;
20) zmiana art. 65 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej i umożliwienia tworzenia kilku samorządów komorniczych;
21) zmiana art. 66 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
22) zmiana art. 67 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej i wprowadzenia izb komorniczych jako jedynych podmiotów samorządu komorniczego;
23) zmiana art. 69 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
24) zmiana art. 70 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
25) zmiana art. 72 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
26) zmiana art. 74, 75 oraz 78 wynika z wprowadzenia nowego modelu sądownictwa dyscyplinarnego. Dotychczasowe sądy korporacyjne zostaną zastąpione przez sądownictwo powszechne. Dodatkowo proponuje się wprowadzenie rzeczników dyscyplinarnych powoływanych przez Ministra Sprawiedliwości, a pełniącego funkcję oskarżyciela publicznego w postępowaniu dyscyplinarnym;
27) art. 79 zakłada wprowadzenie możliwości tworzenia wielu samorządów komorniczych – izb komorniczych. W ocenie projektodawców propozycja ta nie stoi w sprzeczności z art. 17 Konstytucji. Izby komornicze będą mogły być tworzone przez określoną liczbę komorników. Powstanie izby komorniczej wymagało będzie wpisania jej do rejestru przez Ministra Sprawiedliwości (art. 79a, art. 79 b, art. 79 c, art. 79 d) Proponowane rozwiązanie zakłada możliwość zmiany przez komornika przynależności do określonej izby komorniczej. Zgodnie z art. 79 e izba komornicza będzie zobowiązana informować Ministra Sprawiedliwości o zmianach danych w rejestrze;
28) zgodnie z art. 79 ust. 3 w przypadku zmniejszenia liczby członków izby poniżej progu określonego w art. 79 ust. 3 Minister Sprawiedliwości dokona wykreślenia izby z rejestru;
29) uchylenie art. 80 – 86 oraz art. 89 ust. 2 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
30) zmiana art. 91 wynika ze zniesienia Krajowej Rady Komorniczej;
31) art.3 – 12 zawierają przepisy przejściowe.

[marekk]

OCENA SKUTKÓW PROPONOWANEJ REGULACJI

Podmioty, na które oddziaływają projektowane regulacje

Projekt aktu normatywnego oddziałuje na osoby wykonujące zawód komornika.

Wyniki przeprowadzonych konsultacji

Projekt przedmiotowej ustawy zostanie przedstawiony do konsultacji następującym podmiotom………..

Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego

Wdrożenie ustawy nie spowoduje skutków finansowych dla budżetu państwa, ani dla budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Wpływ regulacji na rynek pracy

Wejście w życie przedmiotowej ustawy będzie miało pozytywny wpływ na rynek pracy.

Wpływ regulacji na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw

Wejście w życie przedmiotowej ustawy będzie miało pozytywny wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość.

Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionalny

Wejście w życie przedmiotowej ustawy nie będzie miało wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość.